04 September 2020

Fathima Sana :: പ്രിയപ്പെട്ട മാവേലി.......



പ്രിയപ്പെട്ട മാവേലി.......

നമ്മുടെ കൊച്ചു കേരളം ഇന്ന് ഒരു വലിയ വിപത്തിൽ പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. കോവിഡ് 19 എന്ന മഹാമാരി നമ്മുടെ സഹോദരങ്ങളെ വേട്ടയാടി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്അ. അത് കൊണ്ട് ഇത്തവണ മാവേലി ത്തമ്പുരാൻ കേരളത്തിലേക്ക് വരുന്നില്ലേ...?

ഇപ്പോൾ പുറത്തിറങ്ങിയാൽ മാസ്‌ക് ധരിക്കണം, സാനിറ്റൈസർ ഉപയോഗിക്കണം, അകലം പാലിക്കണം, ഈ നിയമങ്ങൾ എല്ലാം പാലിച്ചു വേണം ഇത്തവണ ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ. വളരെ ജാഗ്രതയോടെ സൂക്ഷിച്ചു വേണം എന്ന കാര്യം മറക്കരുത്. 

ഇത്തവണ ഓണം നമ്മൾ ലളിതമായി നടത്താനാണ് തീരുമാനിച്ചത്. ഓണാഘോഷ പരിപാടികളൊക്കെ ഓൺലൈൻ ആയി നമ്മുടെ സ്കൂളിലെ അദ്ധ്യാപകർ നടത്തുന്നുണ്ട്. ഞാനും പങ്കെടുക്കുന്നുണ്ട്..
ഒറ്റക്കെട്ടായി നിന്നാൽ ഈ മഹാമാരിയെ നമുക്ക് ചെറുക്കാൻ കഴിയുമായിരിക്കുമല്ലേ...? 
എന്നാലും ഈ പ്രാവശ്യം മാവേലിയെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ എന്നൊരു സങ്കടം മാത്രമേ യുള്ളൂ....

പ്രിയ മാവേലി, വളരെ സൂക്ഷിച്ചു വരണേ യെന്ന് ഒന്നൂടെ ഞാൻ ഓർമപ്പെടുത്തട്ടെ തിരിച്ചു പോകുമ്പോൾ കോറോണയും കൊണ്ട് പോവരുതെ....

    എന്ന് 
ഫാത്തിമ സന. K P
5.ബി

Anandakuttan :: ഗുരുദക്ഷിണ


ഗുരുദക്ഷിണ.
......................
നരേന്ദ്രൻ സർ സ്കൂൾ തുറന്ന ദിവസം സ്ഥലം മാറ്റം കിട്ടിയ പുതിയ സ്കൂളിലെത്തി. അസംബ്ലിയിൽ ഹെഡ്മാസ്റ്റർ അദ്ദേഹത്തെ കുട്ടികൾക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി.

സറിന് അഞ്ചാം ക്ലാസ്സിന്റെ ചുമതല കൊടുത്തു. സർ ക്ലാസിലെത്തി. ഹാജർ വിളിച്ചു. കുട്ടികളെ പരിചയപ്പെട്ടു. 

ഒരു കുട്ടിയെ സർ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു. അവൾ ഇടയ്ക്കിടെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുന്നു. അലക്ഷ്യമായി. അനുവാദം ചോദിക്കാതെ ക്ലാസിനു പുറത്തു പോകുന്നു. കുറച്ചു കഴിയുമ്പോൾ അനുവാദം ഇല്ലാതെ ക്ലാസിനകത്തേക്ക് വരുന്നു. 

ഉച്ചക്കു ശേഷം സർ വീണ്ടും ക്ലാസിലെത്തി. 
" എല്ലാവരും മലയാളം പുസ്തകം എടുക്കു . "
അവൾ മാത്രം കേട്ടതായി ഭാവിച്ചില്ല. അവൾ പുസ്തകം എടുത്തില്ല. അവൾ എഴുന്നേറ്റ് ക്ലാസിന്റെ പിറകിലുള്ള ജനാലക്കരികിലേക്ക് പോയി ഇരുന്നു. 
സാറിന് ദേഷ്യം വന്നെങ്കിലും തല്കാലം ദേഷ്യം പുറത്തു കാണിച്ചില്ല .
"മോളെ , ഇങ്ങു വന്നേ " സർ അവളെ വിളിച്ചു.
അവൾ അതും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. 
"മോളിങ്ങ് അടുത്തു വന്നേ " . സർ അല്പം ഉച്ചത്തിൽ വീണ്ടും വിളിച്ചു.
അവൾ അടുത്തുവന്നു.
"മോളുടെ പേരെന്താ?"
"ലക്ഷ്മി" അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു.
"എന്താ പുസ്തകം എടുക്കാത്തേ?"
"ഞാൻ എടുക്കൂല"
"സാർ , അവളൊന്നും പഠിക്കില്ല. എഴുതില്ല, പുസ്തകവും നോട്ടുബുക്കും ഒന്നും എടുക്കില്ല. " മറ്റു കുട്ടികൾ ഒരേ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
" അതു ശരി, സർ അതിശയപ്പെട്ടു.
പിറ്റേ ദിവസം സർ ക്ലാസിലെത്തി . " എല്ലാവരും പുസ്തകമെടുക്കു."
ഒന്നാമത്തെ പാഠം സർ ഒന്നുകൂടി വായിച്ചു . - വയലാറിന്റെ കവിത .
ആദ്യത്തെ എട്ടു വരി സർ ഈണത്തിൽ ചൊല്ലി. കുട്ടികൾ ഏറ്റുചൊല്ലി. അപ്പോഴും ലക്ഷ്മി അലക്ഷ്യമായി ക്ലാസിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുകയായിരുന്നു.
"ലക്ഷ്മി പുസ്തകമെടുക്കു" 
" ഞാൻ എടുക്കൂല"
"സർ, അവളൊന്നും പഠിക്കൂല ". മറ്റു കുട്ടികൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
പ്രീ പ്രൈമറി മുതൽ ലക്ഷ്മി ഈ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്നു. അന്നു മുതൽ ലക്ഷ്മി ഇങ്ങനെ തന്നെ. അവൾക്ക് അക്ഷരം അറിയില്ല.
'ആറു വർഷം ഈ സ്കൂളിൽ പഠിച്ച കുട്ടിക്ക് അക്ഷരം പോലും അറിയില്ലേ'. നരേന്ദ്രൻ സറിന് അത്ഭുതം തോന്നി.
"ലക്ഷ്മി വന്നു ബഞ്ചിലിരിക്കു. "സർ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു. അവൾ വന്ന് ബഞ്ചിലിരുന്നു.
" പുസ്തകം എടുക്കു."
അവൾ എടുത്തില്ല. സർ അടുത്തുചെന്ന് അവളുടെ ബാഗ് തുറന്നു. സർ അതിശയിച്ചു പോയി. ബാഗിനുള്ളിൽ അഞ്ചാം ക്ലാസിലെ പുസ്തകങ്ങൾക്കൊപ്പം നാലാം ക്ലാസിലെ പുസ്തകങ്ങളുമുണ്ട്. നാലാം ക്ലാസിലെ പുസ്തകങ്ങൾ പുതുപുത്തൻ പോലെ. ഇന്നുവരെ കൈ കൊണ്ട് തൊട്ടിട്ടുപോലുമില്ല. !!
സർ മലയാളം പുസ്തകമെടുത്ത് അവളുടെ കൈയിൽ കൊടുത്തു. അവൾ വാങ്ങാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. സർ നിർബന്ധിച്ച് പുസ്തകം അവളുടെ കൈയിൽ കൊടുത്തു. അവൾ പുസ്തകം വാങ്ങി ബഞ്ചിൽ വച്ചത് സർ ശ്രദ്ധിച്ചു. സറിനു ദേഷ്യം വന്നു. തൽക്കാലം അവളെ വഴക്കു പറയേണ്ടന്ന് കരുതി. 
പിറ്റേ ദിവസം സർ ഒരു ചെറിയ ചൂരൽ വടിയുമായാണ് ക്ലാസ്സിൽ എത്തിയത്.
"എല്ലാവരും പുസ്തകവും നോട്ടുബുക്കും എടുക്കു."
ലക്ഷ്മിയെ സർ ശ്രദ്ധിച്ചു.. സർ ക്ലാസിൽ എത്തിയതോ, പറഞ്ഞതോ ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവൾ ക്ലാസിനകത്ത് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുന്നു.
സർ അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് ഇടത്തെ കൈ പിടിച്ച് കൈവെള്ളയിൽ ചൂരലുകൊണ്ട് ചെറുതായി ഒന്ന് തല്ലി.
അവൾ നിലവിളിച്ചു ; കുട്ടികൾ നിശ്ശബ്ദരായി .
മറ്റു ക്ലാസിലെ കുട്ടികളും അധ്യാപകരും അവളുടെ നിലവിളി കേട്ടു .
അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പുസ്തകം കൈയിലെടുത്തു.
"എന്തിനാ സാറെ ആ കുട്ടിയെ ഉപദ്രവിക്കുന്നത് ? ആ കുട്ടി പണ്ടേ ഇങ്ങനെയാ. ഒന്നും എഴുതില്ല. പഠിക്കില്ല ". മറ്റ് അധ്യാപകരുടെ അഭിപ്രായമാ .
ആരുടെ കുറ്റം. ? അധ്യാപകരുടെയോ , അതോ രക്ഷിതാവിന്റെയോ?
നരേന്ദ്രൻ സർ ലക്ഷ്മിയെക്കുറിച്ച് മറ്റ ധ്യാപകരോട് അന്വേഷിച്ചു.
ലക്ഷ്മി ജനിക്കും മുമ്പേ അച്ഛൻ അമ്മയെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയി. പാവപ്പെട്ട കുടുംബം . അവളെയും അമ്മയേയും പോറ്റുന്നത് അമ്മയുടെ അച്ഛൻ - - അപ്പൂപ്പൻ . അയാൾ കൂലിപ്പണി ചെയ്ത് കിട്ടുന്ന തുച്ഛമായ വരുമാനത്തിലാണ് അവർ കഴിഞ്ഞുകൂടുന്നത്.
ശനി, ഞായർ അവധി കഴിഞ്ഞ് തിങ്കളാഴ്ച സർ രാവിലെ ക്ലാസിലെത്തി. കുട്ടികളെല്ലാവരും പുസ്തകവും നോട്ടുബുക്കും എടുത്തു . 
"ലക്ഷ്മി , നോട്ടു ബുക്കെടുക്കു. "
ലക്ഷ്മിയെ സർ അടുത്തു വിളിച്ചു.
സർ അവളുടെ നോട്ടുബുക്കിൽ റ , ന , വ തുടങ്ങിയ അക്ഷരങ്ങൾ എഴുതി കൊടുത്തു . വായിച്ചു. അവളെക്കൊണ്ട് വായിപ്പിച്ചു.
"നാളെ വരുമ്പോൾ ബുക്കിൽ നിറച്ച് എഴുതിക്കൊണ്ടുവരണം. "
പിറ്റേ ദിവസം സർ ലക്ഷ്മിയുടെ നോട്ടുബുക്കു പരിശോധിച്ചു. അവളൊന്നും എഴുതിയിട്ടില്ല . 
സർ അവളുടെ കൈവെള്ളയിൽ ചൂരൽ വടി കൊണ്ട് തല്ലി. അവൾ നിലവിളിച്ചു ,കരഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു . 
"അടിയാത് പിള്ള പഠിയാത്. " സർ പറഞ്ഞു .
" ബഞ്ചിലിരുന്ന് എഴുതു" - അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് എഴുതാൻ തുടങ്ങി.
ഇടക്കിടെ സർ അവൾക്ക് നല്ല ശിക്ഷ കൊടുക്കാറുണ്ട്.
ക്രമേണ അവൾ സ്വരാക്ഷരങ്ങളും , വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങളും എഴുതാനും വായിക്കാനും പഠിച്ചു. ഇപ്പോൾ അക്ഷരങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ചെറിയ വാക്കുകൾ അവൾ തപ്പിത്തടഞ്ഞ് വായിക്കും . 
"അടിയാത് പിള്ള പഠിയാത് " , അടിയോളമുതുകാ അണ്ണൻ തമ്പി. " സർ ഇടക്കിടെ പറയാറുണ്ട്.
സർ വല്ലപ്പോഴും മറ്റു ചില കുട്ടികൾക്കും ചൂരൽ കഷായം കൊടുക്കാറുണ്ട് . മേൽ പറഞ്ഞ ചൊല്ല് ആവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യും.
ഓണം അവധി കഴിഞ്ഞ് സ്കൂൾ തുറന്നു. അഞ്ചാം ക്ലാസിൽ മലയാളം അഞ്ചാം പാഠം എത്തി . ലക്ഷ്മിക്ക് അപ്പോഴും ഒന്നാം പാഠം തന്നെ. വയലാറിന്റെ കവിത . അവൾ തപ്പിത്തപ്പി കവിത വായിക്കും. സർ അവളെ വായിക്കാനും പഠിക്കാനും സഹായിക്കും, ഒഴിവുവേളകളിൽ .
മറ്റു കുട്ടികളോട് അവളെ എഴുതാനും വായിക്കാനും സഹായിക്കണമെന്ന് സർ നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇടക്കിടെ അവൾക്ക് നല്ല ശിക്ഷ കിട്ടും. അവൾ ക്ലാസിലിരുന്നു കരയും. 
അങ്ങനെയിരിക്കേ ഒരു ദിവസം എല്ലാവരേയും അതിശയിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ വയലാറിന്റെ കവിതയിലെ എട്ടു വരികൾ കാണാതെ ചൊല്ലി. 
" മിടുക്കി " സർ കയ്യടിച്ചു. അവൾക്കു സന്തോഷമായി . അവൾ ചിരിച്ചു. നിഷ്കളങ്കമായ ചിരി. അവൾ അന്ന് ആദ്യമായിട്ടാണ് ചിരിക്കുന്നതെന്ന് മറ്റു കുട്ടികൾക്ക് തോന്നി ; അതു തന്നെയാണ് സത്യം .
ലക്ഷ്മിക്ക് എഴുതാനും വായിക്കാനുമുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് ക്രമേണ മാറിത്തുടങ്ങി. ക്രിസ്മസ് പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞു . ലക്ഷ്മിക്ക് ഇപ്പോൾ പഠനത്തിൽ താല്പര്യമുണ്ടെന്ന് സ്റ്റാഫ് റൂമിലിരുന്ന് മറ്റധ്യാപകർ പറയുന്നത് നരേന്ദ്രൻ സർ കേട്ടതായി ഭാവിച്ചില്ല .
ഒരു ദിവസം സറിനെയും മറ്റു കുട്ടികളെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അവൾ വയലാറിന്റെ കവിത മുഴുവൻ കാണാതെ ചൊല്ലി . നല്ല ഈണത്തിൽ. എല്ലാവരും ഉച്ചത്തിൽ കൈയ്യടിച്ചു . 
സർ അവൾക്കൊരു പേപ്പർ കൊടുത്തു . "ലക്ഷ്മി കവിത കാണാതെ എഴുതു." അവൾ കവിത മുഴുവൻ കാണാതെ എഴുതി . നിരവധി തെറ്റുകളുണ്ട്. സർ ദേഷ്യപ്പെട്ടില്ല , ശിക്ഷിച്ചില്ല . 
'' സാരമില്ല മോളേ വീട്ടിൽ പോയി നന്നായി എഴുതി പഠിക്കണം" .
....:.................................
ജനുവരി 1 , പുതുവത്സരദിനം . സ്കൂളിൽ രാവിലെ അസംബ്ളി . ഹെഡ്മാസ്റ്റർ എല്ലാവർക്കും പുതുവത്സരാശംസകൾ നേർന്നു. കുട്ടികൾ കലാപരിപാടികൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. പെട്ടെന്ന് ലക്ഷ്മി വേഗത്തിൽ നടന്ന് അസംബ്ളിക്ക് മുന്നിലെത്തി ഹെഡ്മാസ്റ്ററോട് എന്തോ പറഞ്ഞു. 
" എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിക്കു . അടുത്തതായി V B യിൽ പഠിക്കുന്ന ലക്ഷ്മി ഒരു കവിത ചൊല്ലുന്നതാണ്. ലക്ഷ്മി മൈക്രോഫോണിന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് കവിത ചൊല്ലാൻ തുടങ്ങി. 
"ഭൂമി സനാഥയാണ്. "
"രചന വയലാർ രാമവർമ്മ " .
അവൾ വളരെ മനോഹരമായി കവിത ചൊല്ലി പൂർത്തിയാക്കി. കുട്ടികളും അധ്യാപകരും ഒന്നടങ്കം കൈയ്യടിച്ചു. ഹെഡ്മാസ്റ്റർ പോക്കറ്റിൽ നിന്നു നൂറു രൂപയെടുത്ത് അവൾക്ക് കൊടുത്തു , സമ്മാനമായി. ലക്ഷ്മിക്ക് കിട്ടുന്ന ആദ്യത്തെ സമ്മാനം . അവളുടെ സന്തോഷത്തിന് അതിരില്ലായിരുന്നു. 
നരേന്ദ്രൻ സറിന്റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു . 
പിറ്റേ ദിവസം സർ ഹാജർ വിളിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ലക്ഷ്മി സറിന്റെ മേശയ്ക്കരികിലെത്തി. 
"സർ ഇതാണെന്റെ അച്ഛൻ " -- അവൾസറിന് അവളുടെ അച്ഛന്റെ ഫോട്ടോ കാണിച്ചു കൊടുത്തു. അഴുക്കുപുരണ്ട ഒരു പഴയ ഫോട്ടോ .
സർ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്തു നിഴലിച്ച വിഷാദ ഭാവം സറിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തട്ടി. 
സറിന് ലക്ഷ്മിയോട് ഒന്നും പറയാനുണ്ടായിരുന്നില്ല . പകരം "ഇന്നലെ മോള് നല്ല ഭംഗിയായി കവിത ചൊല്ലിയതല്ലേ - ഇതാ സാറിന്റെ വക സമ്മാനം."
പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ലക്ഷ്മിക്കായി വാങ്ങി വച്ചിരുന്ന പേന എടുത്ത് അവൾക്ക് നൽകി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.

വാർഷിക പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞു . ശരാശരി നിലവാരത്തിൽ ലക്ഷ്മിയും വിജയിച്ചു. ഇനി മറ്റൊരു സ്കൂളിൽ ആറാം ക്ലാസിലേക്ക്. 

ഒരു ദിവസം ലക്ഷ്മിയുടെ അപ്പൂപ്പൻ ഹെഡ്മാസ്റ്ററെ കാണാൻ സ്കൂളിൽ വന്നു.
"സർ ലക്ഷ്മിയെ ഈ വർഷം കൂടി നരേന്ദ്രൻ സാറിന്റെ ക്ലാസ്സിൽ ഇരുത്താൻ കഴിയുമോ? അവൾക്കിപ്പോൾ പഠിക്കാൻ നല്ല താല്പര്യമാണ്. സാറിന്റെ ക്ലാസിൽ ഒരു വർഷം കൂടി ഇരുത്തിയെങ്കിൽ " ?
" പ്രമോഷൻ ലിസ്റ്റ് എ.ഇ.ഓ യിൽ കൊടുത്ത് അംഗീകാരം വാങ്ങിപ്പോയി. ഇനി ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല."
വിടുതൽ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് വാങ്ങാൻ ലക്ഷ്മി അപ്പൂപ്പനോടൊപ്പം ഒരു ദിവസം സ്കൂളിലെത്തി. സർട്ടിഫിക്കറ്റ് അപ്പൂപ്പൻ കൈപ്പറ്റി.
" നല്ലവണ്ണം പഠിക്കണം , മിടുക്കിയാവണം കേട്ടോ. " ഹെഡ്മാസ്റ്റർ പറഞ്ഞു. 
അവൾ തലയാട്ടി.
അവർ ഓഫീസിൽ നിന്നുമിറങ്ങി. ഗേറ്റിനു സമീപമെത്തി. അവിടെ നിന്ന് ലക്ഷ്മി തിരിഞ്ഞ് സ്കൂളിലേക്ക് നോക്കി. അവൾ പഠിച്ചിരുന്ന ക്ലാസിലേക്കും. V B. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. കൈലേസു കൊണ്ട് അവൾ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു.

വർഷം നാലു കഴിഞ്ഞു. നരേന്ദ്രൻ സർ മറ്റൊരു സ്കൂളിലേക്ക് സ്ഥലം മാറി. ഒരു ദിവസം സ്കൂൾ ഓഫീസിനു മുന്നിൽ വലിയ ബഹളം. മൂന്നാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയെ ടീച്ചർ ചെറുതായൊന്നു തല്ലി പോലും. കുട്ടിയുടെ അമ്മ, അച്ഛൻ , അപ്പൂപ്പൻ, നാട്ടുകാർ ഒക്കെ കൂടിയിട്ടുണ്ട്. 
കുട്ടിയുടെ അച്ഛൻ ടീച്ചറോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു. വളരെ മോശമായി സംസാരിച്ചു. 'നിനക്കെതിരെ കേസ് കൊടുക്കുമെടി , ... ചിലരിൽ നിന്ന് മദ്യത്തിന്റെ ഗന്ധം ഓഫീസ് മുറിയിൽ നിറഞ്ഞു. 
" കുട്ടിയുടെ അച്ഛനും ഈ സ്കൂളിലാപഠിച്ചത്. അന്ന് അവൻ നല്ല ചെറുക്കനായിരുന്നു. " പണ്ട് അവനെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള അധ്യാപകരും സ്കൂളിലുണ്ട്. 
പാവം ടീച്ചർ ഒരുപാടു വേദനിച്ചു , കരഞ്ഞു. ടീച്ചറുടെ ഭാഗം മനസിലാക്കാൻ ആരും ശ്രമിച്ചില്ല . ടീച്ചർ ഒരാഴ്ചത്തെ അവധിയെടുത്തു. 
പഠിക്കാത്തതിനു കുട്ടികളെ ശിക്ഷിച്ചാൽ കുട്ടികളുടെ രക്ഷിതാക്കൾ അധ്യാപകരോട് മോശമായി പെരുമാറുന്ന കാലം. 'ഗുരു ' ദൈവം എന്ന സങ്കല്പം പഴയതായി. 
സ്കൂൾ അസംബ്ളിയിൽ കുട്ടികൾ ചൊല്ലുന്ന പ്രതിജ്ഞയുടെ ഒരു ഭാഗം . 'ഞാൻ എന്റെ മാതാപിതാക്കളെയും ഗുരുക്കൻമാരേയും മുതിർന്നവരേയും ബഹുമാനിക്കും' .
............................
വർഷം അഞ്ചു കഴിഞ്ഞു. ഒരു ദിവസം വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തിരുന്ന് നരേന്ദ്രൻ സർ പത്രം വായിക്കുന്നു. ഒരു പെൺകുട്ടിയും വൃദ്ധനും സാറിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി വന്നു. അവളുടെ കൈയിൽ ഒരു പേപ്പർ സഞ്ചിയുണ്ട്. 
"സാറിന് എന്നെ മനസിലായോ ." ? അവൾ ചോദിച്ചു.
പെട്ടെന്ന് സാറിന് അവളെ ഓർമ്മ വന്നു. "ലക്ഷ്മി , ഇരിക്കു" 
അവർ കുറച്ചു സമയം അവിടെ ഇരുന്നു . അവൾ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് കൈയിലിരുന്ന സഞ്ചി സറിനു കൊടുത്തു. "സാറിനുള്ള സമ്മാനമാ , സാർ ഞൻ പത്താം ക്ലാസ് പരീക്ഷ വിജയിച്ചു. എനിക്ക് എല്ലാ വിഷയത്തിനും എ പ്ലസ് ഉണ്ട് സാർ.
നരേന്ദ്രൻ സർ വളരെയധികം സന്തോഷിച്ച നിമിഷങ്ങൾ. 
പിറ്റേ ദിവസം അദ്ദേഹം ഒരു ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നു. ലക്ഷ്മി സമ്മാനിച്ച മുണ്ടും ഷർട്ടും ധരിച്ച് അദ്ദേഹം പുറത്തേക്കിറങ്ങി. കണ്ണട ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ വക്കവേ, പോക്കറ്റിനുള്ളിൽ നാലായി മടക്കി വച്ചിരുന്ന ഒരു വെള്ള പേപ്പർ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചു. പേപ്പർ നിവർത്തി വായിച്ചു. അതിൽ ഇപ്രകാരം എഴുതിയിരിക്കുന്നു . 
"സ്നേഹനിധിയായ എന്റെ ഗുരുനാഥന് , എന്റെ വിജയത്തിന് പ്രേരകശക്തിയായത് എന്റെ അഞ്ചാം ക്ലാസിലെ ക്ലാസ് ടീച്ചറാണ്. സാറിനെ ഞാൻ ഒരുപാടു പേടിച്ചിരുന്നു. വെറുത്തിരുന്നു. പ് രാകുമായിരുന്നു. ചത്തുപോണെ എന്നു പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നു. എനിക്ക് സ്കൂളിൽ വരാൻ ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. സർ എന്നോട് ക്ഷമിക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയാം. അടിയാത് പിള്ള പഠിയാത് എന്ന് സാർ ഇടക്കിടെ പറയാറുള്ളത് ഞാനിപ്പോഴും ഓർക്കുന്നു. എന്റെ ക്ലാസ് അദ്ധ്യാപകനായി സാർ വന്നില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ ഞാനിപ്പോഴും ആ പഴയ ലക്ഷ്മി തന്നെയാകുമായിരുന്നു. പുസ്തകമെടുക്കാത്ത എഴുതാനും വായിക്കാനുമറിയാത്ത ആ പഴയ ലക്ഷ്മി. "
അവളുടെ പേര് ശ്രീലക്ഷ്മി എന്നാകണമായിരുന്നല്ലോ, എന്ന് സാറിന്റെ മനസിൽ തോന്നി.
ഒരധ്യാപകനു ലഭിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ അംഗീകാരം , ലക്ഷ്മിയുടെ വാക്കുകൾ. ആത്മസംതൃപ്തി തോന്നി , സറിന്. 
'ശിഷ്യർക്ക് ഗുരുനാഥർ കൊടുക്കുന്ന സമ്മാനങ്ങളേക്കാൾ എത്രയോ വലുതാണ് ഗുരുനാഥൻമാർക്ക് ശിഷ്യർ കൊടുക്കുന്ന സമ്മാനങ്ങൾ '.
...............................
ആനന്ദക്കുട്ടൻ മുരളീധരൻ.

21 August 2020

Fathima Sana K P :: മുല്ലപ്പൂവും പൂമ്പാറ്റകളും

 

മുല്ലപ്പൂവും പൂമ്പാറ്റകളും
ഫാത്തിമ സന കെ.പി.


ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ  എല്ലാവരെയും അതിശയിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പൂന്തോട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനെ എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടമായിരുന്നു. 

അവിടെ ഡാലിയാ, റോസാപ്പൂ,  മല്ലിക, ജമന്തി, ഇതുപോലെ എത്രയോ പൂക്കൾ  ഉണ്ടായിരുന്നു. എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത പൂമ്പാറ്റകളും പൂക്കളും. കുട്ടികൾ എന്നും അവിടെ വന്നു ആസ്വദിക്കും, കളിക്കും, രസിക്കും , ആ കൂട്ടത്തിൽ നിറമുള്ള പൂക്കൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.

മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് വന്ന ഒരാൾ അതിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഒരു മുല്ലപ്പൂ തൈ നിലത്തുവീണു. അത് അവിടെ മുളച്ചു വളർന്നു വന്നു. കുട്ടികളും പൂക്കളും പൂമ്പാറ്റകളും അത്ഭുതപ്പെട്ടു, ഇത് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല പൂവായിരിക്കും എന്നാണ് എല്ലാവരും ചിന്തിച്ചത്. അത് വളർന്നുവലുതായി പൂവ് ഇടാൻ തുടങ്ങി. കുട്ടികളായിരുന്നു അതിന് വെള്ളവും വളവും ഒഴിച്ചിട്ട് അതിനെ വലുതാക്കിയത്. 

മറ്റു പൂക്കൾക്ക് കൊടുത്ത വെള്ളവും വളവും ഇവൾക്കായിരുന്നു കിട്ടിയത്.അതാണ് ഈ തോട്ടത്തിലെ രാജകുമാരി എന്നും വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നു.

പക്ഷേ പൂവ് ഉണ്ടായപ്പോൾ ആർക്കും അതിനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. കാരണം അത് നിറമില്ലാത്ത പൂവായിരുന്നു .അവളെ രാജകുമാരിയായി ആരും കണ്ടിട്ടിട്ടില്ല, ഇവൾക്കായിരുന്നോ നമ്മൾ ഇത്രയും കാലം വളവും വെള്ളവും കൊടുത്ത് പോറ്റിയത് .ഇവളെ കാണാൻ ഒരു ചന്തവുമില്ല പൂക്കൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടു.

എനിക്ക് കിട്ടുന്ന വെള്ളവും വളവും ഞാൻ അവൾക്ക് കൊടുത്തു വളർത്തി  ചില റോസാപ്പൂക്കൾ അവളെ മുള്ളുകൊണ്ട് കുത്തി അവൾ വേദനിച്ച് കരഞ്ഞു. 

കുട്ടികൾ അവിടെ നിന്നും പോയി അവർ വേറെ പൂന്തോട്ടം അന്വേഷിച്ചു ഈ പൂന്തോട്ടം കാണാൻ ഒരു ചന്തമില്ല. ഈ പൂന്തോട്ടത്തിന്‍റെ  നടുവിൽ ഒരു മുല്ലപ്പൂ വിരിഞ്ഞു പൂമ്പാറ്റ അവളിൽ നിന്ന് മാത്രം തേൻ കുടിച്ചില്ല. പൂമ്പാറ്റകൾക്ക് തോട്ടത്തിൽ വരാൻ തീരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല 

ഒരു ദിവസം പൂമ്പാറ്റകൾ രാത്രി വിശന്നു ക്ഷീണിച്ചു.  അവർക്ക് പറക്കാൻ പോലും കഴിയില്ലായിരുന്നു. അങ്ങനെ അവർ ആ തോട്ടത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെയോരു പൂക്കളെയും കണ്ടില്ല, അപ്പോഴാണ് പൂന്തോട്ടത്തിന് നടുവിലൊരു മുല്ലപ്പൂവ് വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടത് .അവർക്ക് സങ്കടം തോന്നി. നമ്മൾ ഇവളെ എത്ര കഷ്ട്ടപ്പെടുത്തി അവർ കരയാൻ തുടങ്ങി അങ്ങനെ അവർ കരയുന്നതിനിടയ്ക്ക് അവർ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു, 

വരു കൂട്ടുകാരാ.... എന്‍റെ തേൻ കുടിക്കൂ......

അങ്ങനെ, അവർ അവിടെ പോയിട്ട് തേൻ കുടിച്ചു അവർക്ക് സന്തോഷമായി. അങ്ങനെ അവർ അവരോടു ക്ഷമ ചോദിച്ചു അത് സാരമില്ല എന്ന് മുല്ലപ്പൂ പറഞ്ഞു. മറ്റു പൂക്കൾ ഇത് കണ്ട് കോപിച്ചു പൂമ്പാറ്റ അവരോട് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു അങ്ങനെ അവൾ പൂന്തോട്ടത്തിന് രാജകുമാരി എന്ന പേര് നൽകി  

കുട്ടികൾക്കും അത് മനസ്സിലായി. അങ്ങനെ അവർ മുല്ലപ്പൂക്കളും കുറേ നട്ടു അപ്പോൾ പൂമ്പാറ്റകൾ പറഞ്ഞു രാത്രിയും തേൻ കുടിക്കാം രാവിലെയും തേൻ കുടിക്കാം അവർക്ക് സന്തോഷമായി..... 

അങ്ങനെ ഒരിക്കലും അവർ നിറമില്ലാത്ത പൂക്കളോട് ദേഷ്യത്തോടെ പെരുമാറിയിട്ടില്ല അവർ പിന്നീട് നല്ല ജീവിതം നയിച്ചു........

--- ഫാത്തിമ സന കെ പി

Fathima Sana K P


ഫാത്തിമ സന.K P
ക്ലാസ്. 5
H I O H S. ഒളവട്ടൂർ

മലയാളത്തിലെ ഓൺലൈൻ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ള 
ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണമാണ് മലയാളമാസിക.

"എഴുത്തിന്‍റെ വേറിട്ട വഴികളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ പുസ്തകവായനയിൽ നിന്ന് വായനക്കാർ അകലുന്ന കാഴ്ച കാണുന്നു. എന്നാൽ നല്ല വായനകൾ നടക്കുന്നുമുണ്ട്. എഴുത്തു വഴികളിൽ പുതിയ ശീലങ്ങളും ശീലുകളും രഥമുരുട്ടി എത്തുമ്പോൾ വായനയുടെ ചൂടും ചൂരും അന്യമാകുന്ന പോലെയായി.

ശാസ്ത്രം മനുഷ്യവളർച്ചയെ സഹായിക്കുന്ന നവകാലത്ത്, അവനെയും കാലത്തെയും കീഴ്പ്പെടുത്തി ശാസ്ത്രം മേൽക്കൈ നേടി. അതിന്‍റെ പ്രസരണം എഴുത്തിനെയും വായനയേയും കൈയടക്കി. അങ്ങനെ നമ്മുടെ വായനയും എഴുത്തും നവമാധ്യമങ്ങളിൽ മാത്രമായി. 

ആ വായന ഗൗരവമുള്ളതും നമ്മുടേതും ആക്കാൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന ചിന്തയാണ് മലയാളമാസിക ഓൺലൈൻ.

തനതെഴുത്തിനെ നിലനിർത്തണം, തനതു വായന പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം. തനതു വായനയെന്നാൽ പുസ്തകത്തിന്‍റെ മണമോലുന്ന വായന. പുസ്തകച്ചട്ടയിൽ തൊട്ട്, പുസ്തകത്താളിൽ തലോടി, മനസ്സിനൊപ്പം കയ്യുകൾ വിരലുകൾ ഒക്കെ തന്നെ ആസ്വാദന തലങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന വായന. നവമാധ്യമ വായനയിലൂടെ അത്തരം വായനാസാഹചര്യം, എഴുത്ത് അവസരം സൃഷ്ടിച്ചെടുക്കൽ ആയിരുന്നു ലക്ഷ്യം. അത് ഏതാണ്ട് സാധ്യമാക്കാൻ മലയാളമാസികക്കായി എന്ന് കരുതുന്നു.

കാവ്യം  താളാത്മകവും ആശയബദ്ധവും ആകണമെന്നുറപ്പിച്ച് ചെറു കവിതകൾ എഴുതി, കാവ്യലോകത്ത് തനതുശൈലി രൂപീകരിച്ച ശ്രീ രജിചന്ദ്രശേഖർ, പുത്തൻ എഴുത്തുകാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാൻ അക്ഷീണം പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ പ്രയത്നസാഫല്യമാണ് മലയാളമാസിക,  ഞങ്ങൾ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന എഴുത്തുകാരും...."

(ചെമ്പട്ടിൻ ചിലമ്പൊലികൾ - എന്ന പുസ്തകത്തിന്‍റെ അവതാരികയിൽ നിന്ന്)

ലേഖകർക്കു വേണ്ടി പ്രത്യേകം പ്രൊഫൈൽ പേജുകൾ തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അവയിൽ അതതു ലേഖകരുടെ രചനകൾ ക്രോഡീകരിക്കപ്പെടുന്നു. 
Link കൾ click ചെയ്ത് ഓരോന്നും വായിക്കാം.

കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾക്കു് ബന്ധപ്പെടുക ..
9995361657





കഥ


Cherukaviaami

 

ചെറുകവി ആമി

മലയാളത്തിലെ ഓൺലൈൻ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ള 
ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണമാണ് മലയാളമാസിക.

"എഴുത്തിന്‍റെ വേറിട്ട വഴികളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ പുസ്തകവായനയിൽ നിന്ന് വായനക്കാർ അകലുന്ന കാഴ്ച കാണുന്നു. എന്നാൽ നല്ല വായനകൾ നടക്കുന്നുമുണ്ട്. എഴുത്തു വഴികളിൽ പുതിയ ശീലങ്ങളും ശീലുകളും രഥമുരുട്ടി എത്തുമ്പോൾ വായനയുടെ ചൂടും ചൂരും അന്യമാകുന്ന പോലെയായി.

ശാസ്ത്രം മനുഷ്യവളർച്ചയെ സഹായിക്കുന്ന നവകാലത്ത്, അവനെയും കാലത്തെയും കീഴ്പ്പെടുത്തി ശാസ്ത്രം മേൽക്കൈ നേടി. അതിന്‍റെ പ്രസരണം എഴുത്തിനെയും വായനയേയും കൈയടക്കി. അങ്ങനെ നമ്മുടെ വായനയും എഴുത്തും നവമാധ്യമങ്ങളിൽ മാത്രമായി. 

ആ വായന ഗൗരവമുള്ളതും നമ്മുടേതും ആക്കാൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന ചിന്തയാണ് മലയാളമാസിക ഓൺലൈൻ.

തനതെഴുത്തിനെ നിലനിർത്തണം, തനതു വായന പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം. തനതു വായനയെന്നാൽ പുസ്തകത്തിന്‍റെ മണമോലുന്ന വായന. പുസ്തകച്ചട്ടയിൽ തൊട്ട്, പുസ്തകത്താളിൽ തലോടി, മനസ്സിനൊപ്പം കയ്യുകൾ വിരലുകൾ ഒക്കെ തന്നെ ആസ്വാദന തലങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന വായന. നവമാധ്യമ വായനയിലൂടെ അത്തരം വായനാസാഹചര്യം, എഴുത്ത് അവസരം സൃഷ്ടിച്ചെടുക്കൽ ആയിരുന്നു ലക്ഷ്യം. അത് ഏതാണ്ട് സാധ്യമാക്കാൻ മലയാളമാസികക്കായി എന്ന് കരുതുന്നു.

കാവ്യം  താളാത്മകവും ആശയബദ്ധവും ആകണമെന്നുറപ്പിച്ച് ചെറു കവിതകൾ എഴുതി, കാവ്യലോകത്ത് തനതുശൈലി രൂപീകരിച്ച ശ്രീ രജിചന്ദ്രശേഖർ, പുത്തൻ എഴുത്തുകാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാൻ അക്ഷീണം പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ പ്രയത്നസാഫല്യമാണ് മലയാളമാസിക,  ഞങ്ങൾ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന എഴുത്തുകാരും...."

(ചെമ്പട്ടിൻ ചിലമ്പൊലികൾ - എന്ന പുസ്തകത്തിന്‍റെ അവതാരികയിൽ നിന്ന്)

ലേഖകർക്കു വേണ്ടി പ്രത്യേകം പ്രൊഫൈൽ പേജുകൾ തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അവയിൽ അതതു ലേഖകരുടെ രചനകൾ ക്രോഡീകരിക്കപ്പെടുന്നു. 
Link കൾ click ചെയ്ത് ഓരോന്നും വായിക്കാം.

കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾക്കു് ബന്ധപ്പെടുക ..
9995361657





കവിതകൾ


Sindhu S :: ഓർമ്മയായ പുഴ

 


ഓർമ്മയായ പുഴ

ചെറുകവി ആമി


ഓർമ്മയുണ്ടോ,

ഇവിടെയൊരു പുഴ ഒഴുകിയിരുന്നു

മീൻമുട്ടിയിൽ തലകുത്തി, 

കുന്നിന്നരയിലൊരു അരമണിയായി 

ചിരിച്ചൊഴുകിയിരുന്നു

വെള്ളികൊലുസണിഞ്ഞാ-

നന്ദനൃത്തമാടി

എന്‍റെ പാദങ്ങളെ ചുംബിച്ചവൾ

പൊട്ടിച്ചിരിച്ചിരുന്നു

വേനലിലും നേർത്തുപോകാ-

തൊരുറവയായി പൂഴി നനച്ചിരുന്നു


മഴവെട്ടിയ വഴിയല്ലൊരു പുഴ! 

ജീവനുള്ളൊരരുവിയായി 

തീരം തഴുകിയിരുന്നു

മണലൂറ്റിയൂർന്നുപോയൊരു 

പാവം ജലനിധി!

അവളൊഴുകിയ വഴിയാണതിന്നു

മണൽകുഴികൾ മാത്രം...


ഇന്നവൾ, 

വർഷകാലത്ത് വഴിതെറ്റി-

യെത്തുന്നൊരതിഥി മാത്രം,

തറവാട്ടിലതിഥിയായെത്തിയ 

പെണ്ണിനെ പോലെ,

എന്നെപോലെ-

യൊരഥിതി മാത്രം...


ചിറ്റാറേ, നീ ഓർക്കുമോ എന്നെ

ഞാനും നിന്‍റെ കൂട്ടുകാരി, 

എന്‍റെ ബാല്യവും 

നിന്‍റെ ബാല്യവും

ഒന്നുപോലെ...

--- Cherukaviaami

Anil R Madhu :: പ്രണയഭാവം

 

പ്രണയഭാവം
അനിൽ ആർ മധു

ആലാപനം :: സൂരജ് പ്രകാശ്

പ്രണയം മൊഴിഞ്ഞു മയങ്ങുന്ന കണ്ണുകൾ, 
താളമിട്ടാടി രമിക്കുന്ന കയ്യുകൾ, 
ഭാവം തിമിർക്കും മനക്കാമ്പിനുള്ളിലെ, 
നാദം ശ്രവിക്ക നീ...

പൊള്ളുന്ന നോവിൻ്റെ വിങ്ങലും തങ്ങലും, 
പൊട്ടിയകന്ന കനപ്പിച്ച നൊമ്പരം, 
പൊയ്മുഖം പേറി നടക്കുന്നൊരിഷ്ടവും, 
പെയ്തൊഴിയാത്ത കാർ കോളിൻ്റെ കാന്തത, 
കാലം നടുക്കി നടത്തും പരിഭവം...

ചിന്തുകൾ പൊട്ടാത്ത സൗരഭ്യ സൂനവും, 
ചന്തം നിറഞ്ഞാടുന്ന വൈഭവം, 
തൽപമൊരുക്കി ചിരിക്കും കിലുക്കവും, 
മൊട്ടിട്ട മോഹപ്പെരുമഴക്കാലവും, 
ചിത്തം തുടിച്ചതിൽ ആടി തുടിക്കുന്ന 
ചിന്തകൾ കൈവിട്ട സൗഗന്ധ സൂനവും...

പ്രാണനെ പ്രേയസിയായി നിനച്ചതും, 
പ്രാണൻ പ്രണയിനിക്കായിട്ടു നൽകിയും, 
കാലം കടങ്കഥയാക്കിയ ചിത്രവും, 
ചിത്ര ചരിത്രവും, 
എത്ര നാൾ..., എത്ര നാൾ...

ലോലത വെട്ടി വിഴുങ്ങി, 
അമരത്വമേകി വിതുമ്പീ..., 
പ്രാണനെന്നുൽഘോഷമോടെ തപിച്ചു, 
കരതാരിൽ പൊയ്മുഖം ആകെ മറച്ചൂ, 
തുടിക്കുന്ന സ്വപ്ന സ്വരങ്ങൾ മറന്നു, 
പിടയ്ക്കുന്ന പ്രാണൻ്റെ നീറും നിലവിളി
കേൾക്കാതെ നിൽക്കയും

നിൻ്റെയും ഓമനപ്പേരെന്ത് പ്രണയമോ...

പൊട്ടിത്തകർന്നിടനെഞ്ചൊന്നു പൊട്ടിയ 
മൊട്ടിട്ട മോഹ പ്രണയം മറക്കുമോ, 
നെഞ്ഞിൻ്റെയുള്ളു നിറഞ്ഞൊന്നു നീറിയ 
നഷ്ട സുഗന്ധക്കൊതികൾ മറക്കുമോ?

നല്ലവഴികളും നല്ലിളം കാറ്റുമായ് 
വല്ലാത്ത ചങ്ങാത്തമേകിയതോർക്കുമോ?

ആർക്കിനി ആരുടെ ചങ്ങാത്തമെന്നതു 
ഓർക്കുവാനൊട്ടു കഴിയാതിരിക്കുമോ?

സല്ലാപ സൽക്കാര സൗമനസ്യങ്ങളിൽ, 
വല്ലാതെ വല്ലായ്മ കാട്ടിയതോർക്കുമോ?

ഓർമ്മ പെറുക്കി പെറുക്കിപ്പെരുക്കുക, 
ഓരോ നിമിഷ ദളവും നിറയ്ക്കുക, 
മൊട്ടുകളായി നിറയട്ടെ നിത്യവും, 
സ്വപ്ന സൂനങ്ങളായി പുലരുവാൻ...

--- അനിൽ ആർ മധു